“Het weer in ons hoofd” - Over emoties gesproken

Een paar dagen geleden lag er nog sneeuw. Het was wit, koud, alles leek stil te staan. En ineens, bijna ongemerkt, was het weg. Gisteren zag ik groen gras, blauwe hemel, veel kleur, en scheen de zon volop. Alsof de lente voorzichtig op de deur klopte; een voorproefje van warmte, licht, hoop en dat in januari.

Vandaag is het tegenovergestelde. Grijs, grauw en donker. Weg de warmte, licht en hoop.. Zo’n dag waarop het lijkt alsof die zon van gisteren nooit heeft bestaan.

Dat is precies hoe emoties kunnen werken. In korte tijd kan er veel veranderen. Wat gisteren goed voelde, kan vandaag zwaar aanvoelen. Wat hoop gaf, voelt ineens ver weg. Energie kan omslaan in vermoeidheid, hoop in twijfel. Soms gebeurt dat door iets concreets, maar vaak ook zonder duidelijke aanleiding. Net als bij het weer hebben we er niet altijd controle over.

Toch is er een verschil tussen emoties die voorbijgaan en emoties die blijven hangen. Sommige gevoelens trekken vanzelf weer weg, zoals sneeuw die smelt zodra de temperatuur stijgt. Andere blijven hangen als een mist die maar niet optrekt. Niet omdat ze zo sterk zijn, maar omdat we er niets mee doen. We drukken ze weg, negeren ze of hopen dat ze vanzelf verdwijnen. Of omdat we wachten tot het vanzelf beter wordt, terwijl het innerlijk landschap langzaam grijs en donker blijft. Maar net als bij dagenlange grijze lucht, merk je na een tijdje dat het begint door te werken in je stemming.

Je kunt het weer niet controleren. Maar je kunt wel leren hoe je erin loopt. Met een jas, met geduld, of soms door bewust een stap richting licht te zetten.

Want ook al is het vandaag grijs en donker, ergens onder de oppervlakte groeit al iets groens. Altijd.

En zo is het ook soms met de emoties. Emoties vragen om aandacht. Ze zijn er niet om ze weg te duwen, maar om ze te zien, te voelen, te erkennen. Zoals de zon de sneeuw niet beveelt te verdwijnen, maar haar rustig laat smelten.

Zo is het ook met de emoties. Soms is daar een duidelijke reden voor, vaak ook niet. Net als bij het weer heb je niet alles in de hand. Ze vragen geen grote oplossingen, wel vragen ze om stil te staan bij wat je voelt, benoemen wat er speelt, en eerlijk zijn naar jezelf. Niet alles hoeft “opgelost” te worden, maar alles wat genegeerd wordt, blijft vaak langer aanwezig dan nodig.

Het helpt om te onthouden: het weer verandert, emoties ook. Maar als je niets doet, kan grijs blijven hangen. En soms is één bewuste stap – praten, schrijven, rust nemen – al genoeg om langzaam weer wat licht toe te laten.

Je kunt het weer niet veranderen. Soms zie je al iets groens, soms is het gewoon donker en koud. Beide horen erbij. Maar je kunt wél bepalen hoe je ermee omgaat.

Check dagelijks even bij jezelf in: Hoe is het weer in mijn hoofd - wat voel ik vandaag? Doe je daar niets mee, dan blijft het grijs langer hangen dan nodig. Doe je er wel iets mee — praten, schrijven, rust nemen, dan geef je ruimte aan verandering. Niet elke dag hoeft zonnig te zijn. Maar je hoeft ook niet te blijven lopen zonder jas in de regen.

En mocht je meer nodig hebben dan kun je wekelijks een yin les volgen, een combinaties yin en coaching proberen of een coachsessie boeken met de thema “Over gevoelens gesproken”

Nog niet uitgelezen? - Lees ook onze blogs over rouwverwerking.